Venerable Phra Dhammapitaka (P.A. Payutto)

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต) นามเดิม ประยุทธ์ นามสกุล อารยางกูร
เกิดเมื่อ ๑๒ มกราคม ๒๔๘๑ ที่อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี บรรพชาเมื่อ
๑๐ พฤษภาคม ๒๔๙๔ สอบเปรียญธรรม ๙ ประโยคได้ขณะยังเป็นสามเณร จึงได้รับ
พระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์ให้อุปสมบท ในฐานะนาคหลวง ณ พระอุโบสถ
วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อ ๒๔ กรกฎาคม ๒๕๐๔ สอบได้ปริญญาพุทธศาสตรบัณฑิต
(เกียรตินิยมอันดับ ๑) จากมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงฆ์ เมื่อ ๒๕๐๕
และสอบได้วิชาชุดครู พ.ม. เมื่อ ๒๕๐๖

          ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์    จากสถาบันการศึกษาต่าง ๆ รวม
๑๑ สถาบัน เช่น
          ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาปรัชญา)จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
          พ.ศ. ๒๕๒๙
          อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๓๑
          การศึกษาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาปรัชญาการศึกษา) จากมหาวิทยาลัย
          ศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. ๒๕๓๓
          อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (จริยศาสตร์ศึกษา) จากมหาวิทยาลัย
          มหิดล พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้น

ได้รับประกาศเกียรติคุณและรางวัลต่าง ๆ มากมาย เช่น

พ.ศ. ๒๕๒๕	ได้รับการประกาศเกียรติคุณ ในฐานะผู้ทำคุณประโยชน์แก่พระพุทธ ศาสนา ในการฉลอง ๒๐๐ ปี กรุงรัตนโกสินทร์
พ.ศ. ๒๕๒๕	ได้รับรางวัลวรรณกรรมชั้นที่ ๑ ประเภทร้อยแก้วสำหรับงานนิพนธ์ "พุทธธรรม" จากมูลนิธิธนาคารกรุงเทพฯ
พ.ศ. ๒๕๓๓	ได้รับรางวัลกิตติคุณสัมพันธ์ "สังข์เงิน" สาขาเผยแพร่พระพุทธศาสนา
พ.ศ. ๒๕๓๗	ได้รับรางวัลการศึกษาเพื่อสันติภาพ จากองค์การยูเนสโก (UNESCO Prize for Peace Education)
พ.ศ. ๒๕๓๘	ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิทางวัฒนธรรม จากคณะกรรมการ วัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ เป็นต้น

ปัจจุบันพระธรรมปิฎกดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดญาณเวศกวัน ต.บางกระทึก
อ.สามพราน จ.นครปฐม ๗๓๒๑๐

ในด้านสมณศักดิ์ ท่านได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะขึ้นมา
ตามลำดับ จนกระทั่งในปี พ.ศ. ๒๕๓๖ เป็นพระราชาคณะชั้นธรรม ที่ พระธรรมปิฎก

งานเผยแพร่พระพุทธศาสนาของพระธรรมปิฎกปรากฏในหลายลักษณะ ทั้งในด้าน
การสอน การบรรยาย การปาฐกถา การอภิปรายแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และการแสดง
พระธรรมเทศนา ท่านได้รับอาราธนาไปสอนวิชาการทางพระพุทธศาสนา ณ มหาวิทยาลัย
ชั้นนำในต่างประเทศหลายครั้ง

งานนิพนธ์ของพระธรรมปิฎก ในลักษณะตำรา เอกสารทางวิชาการและหนังสือ
อธิบายธรรมทั่ว ๆ ไป เป็นที่รู้จักแพร่หลายในวงวิชาการ มีจำนวนมากกว่า ๒๑๖ เรื่อง
เช่น พุทธธรรม ธรรมนูญชีวิต การศึกษาที่สากลบนฐานแห่งภูมิปัญญาไทยทางสายอิสรภาพ
ของการศึกษาไทย Buddhist Economics, Toward Sustainable Science พุทธศาสนา
ในฐานะเป็นรากฐานของวิทยาศาสตร์ การพัฒนาที่ยั่งยืน นิติศาสตร์แนวพุทธ เป็นต้น

นอกจากนั้น พระธรรมปิฎกได้รับนิมนต์เป็นที่ปรึกษาของมหาวิทยาลัยมหิดล
ในการสร้างพระไตรปิฎกฉบับคอมพิวเตอร์สำเร็จสมบูรณ์เป็นฉบับแรกของโลก ทำให้
การศึกษาค้นคว้าหลักคำสอนของพระพุทธศาสนาเป็นไปได้อย่างสะดวกรวดเร็ว
และถูกต้องแม่นยำ

About the Author: Venerable Phra Dhammapitaka (P.A. Payutto) was born in 1939 in Suphanburi Province, Thailand. He became a novice at the age of 13, and while still a novice completed the highest grade of Pali examination, an achievement for which he was honoured with ordination as a monk under Royal Patronage in 1961. After completing a degree in Buddhist studies from Mahachulalongkorn Buddhist University and a Higher Certificate in Education in 1962 and 1963 respectively, he acted as Deputy Secretary-General of the Buddhist University and lectured extensively in Thailand and overseas, including time spent lectured at the University of Pennsylvania, Harvard University and Swarthmore College in the USA. His literary achievements in Thailand are tremendous, the most notable to date being the work of Buddha's teaching, and many of his lectures on social, scientific and educational studies from a Buddhist perspective have been printed. For his work in these fields, he has been honoured with Honorary Doctorates in Buddhist Studies (from Mahachulalongkorn Buddhist University, 1982); in Philosophy (from Thammasat University, 1986, and Mahidol University, 1995); in Education (from Silpakorn University, 1988; Kasetsart University, 1987, Srinakharinwirot University, 1990; Ramkhamhaeng University, 1994, and Prince of Songkhla University, 1995); and in Linguistics (from Chulalongkorn University, 1988; Mahidol University, 1989). The author is one of Thailand's most well-known Buddhist Scholars. His writings cover not only traditional Buddhist subjects but also Buddhist perspectives on modern academic themes. He was the recipient of the 1994 UNESCO Prize for Peace Education. At present the author spends his time between Nakorn Prathom province and Chachoengsao province in Central Thailand, interspersed with occasional overseas travels and lectures throughout Thailand.